นิทานธรรมะ เรื่อง ต้นกล้วย

นิทานธรรมะ ประจำวันที่ ๒ กันยายน ๒๕๕๘ เรื่อง ต้นกล้วย ... ตามลักษณะทางพฤษศาสตร์ กล้วยเป็นไม้ดอกล้มลุกขนาดใหญ่ ทุกส่วนสามารถนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์มากมาย เกี่ยวพันกับชีวิตและวัฒนธรรมของสังคมไทยมาอย่างยาวนาน อีกทั้งประโยชน์ของต้นกล้วยก็มีมากมาย เช่น ผลสุก ใช้บดเป็นอาหารสำหรับเด็กแรกเกิด ใช้ทำขนมกล้วยบวชชี กล้วยแขก กล้วยปิ้ง กล้วยตาก กล้วยเชื่อม กล้วยทอด ส่วนหัวปลี นำมาทอดมันหัวปลี ต้มข่าไก่ใส่หัวปลี ก้านกล้วย นำมาทำเชือกกล้วยไว้รัดของ รัดฟอนข้าว และเป็นของเล่นของเด็กในสมัยก่อน ใบกล้วย หรือที่เรียกกันติดปากว่า ใบตอง ใช้ห่ออาหารคาวหวาน ทำงานฝีมือ จำพวกบายศรี กระทง เป็นต้น ลำต้น ใช้เป็นอาหารสัตว์ ส่วนของลำต้นที่เรียกว่า หยวกอ่อนใช้ทำอาหาร และงานฝีมือต่างๆ ใช้ทำกระทง และราก เป็นยาสมุนไพรแก้อาการท้องเสียได้
  สำหรับแง่คิดทางธรรม กล้วยยังให้ข้อคิดที่เป็นปริศนาธรรมสามารถน้อมนำมาเป็นคติธรรมสอนใจได้ หลายประการ คือ

{นิทานธรรมะ เรื่อง หม้อดินใบร้าว}

นิทานธรรมะ เรื่อง หม้อดินใบร้าว โดยนิทานธรรมะบล็อก นำเสนอนิทานธรรมะสั้นๆ แต่มีปริศนาธรรมแฝงไว้ ให้ข้อคิดธรรมะ สามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้ ไมว่าจะอ่านเป็นนิทานก่อนนอน นิทานสำหรับเด็กก็ได้ เพราะนี่คือ "นิทานธรรมะ  ประจำวันที่ ๑ กันยายน ๒๕๕๘ เรื่อง หม้อดินใบร้าว" ... 
   ชาวชาวอินเดียคนหนึ่ง ช่วงสองปีที่ผ่านมา ผู้คนจะพบจนชินตาว่า บนบ่าของเขามีหม้อดินใบใหญ่วางอยู่ข้างละใบ หม้อดินใบหนึ่งมีรอยร้าว ขณะที่อีกใบสมบูรณ์สวยงาม ไร้ที่ติ หม้อใบสวยสามารถบรรจุน้ำได้เต็มเปี่ยม จากลำธารจนถึงบ้านเจ้านาย ขณะที่อีกใบหนึ่งนั้น เมื่อมาถึงปลายทางกลับเหลือน้ำแค่ครึ่งเดียว เท่ากับว่า ชายผู้นี้ขนน้ำได้เที่ยวละหม้อครึ่งอยู่ทุกครั้ง หม้อดินใบสวยรู้สึกภาคภูมิใจในตนเอง ที่ทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์ ครบถ้วน ส่วนหม้อดินใบร้าว นอกจากอดไม่ได้ที่จะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในความไม่สมประกอบของตนเองแล้ว ยังรู้สึกผิดกับการทำหน้าที่ได้ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วยอีกด้วย
  หลังจากสองปีเต็ม ที่แบกความทุกข์ระทมขมขื่นเอาไว้ วันหนึ่ง หม้อดินใบร้าวจึงตัดสินใจเอ่ยกับคนหาบน้ำว่า